กด ATM 900 !

posted on 21 Feb 2012 00:01 by hobbyburnplace
ขอท้าวความก่อนว่า....

เราทำงานร้านหนังสือค่ะ บอกเลยว่า ทุกครั้งที่ลงเครื่องมีเงินทอนแค่ 2000 บาท 

แบ่งเป็น  แบงค์ร้อย 1 พัน แบงค์ 20 ห้าร้อย อีกห้าร้อยก็ เหรียญ 10 เหรียญ 5 เหรียญ 1 แล้วก็เศษสตางค์ค่ะ

เวลาเจอลูกค้า ซื้อหนังสือ 50 บาท จ่ายแบงค์พัน ....ก็ต้องทอน 950 บาทใช่ไหมคะ

เท่ากับตอนนี้ เรามีแบงค์พัน แบงค์ยี่สิบ แล้วก็เหรียญ....

นึกออกใช่ไหมคะ ......

ค่ะ ...ถ้ามีคนมาซื้อแบบนี้อีก เราไม่มีทอนแล้ว....


เราจึงอยากวิงวอน ขอร้อง กราบเรียนเชิญให้....
 
กด ATM ให้มีเศษ 900 ไม่ต้องกดเต็มพัน จะได้ใช้ง่ายๆ

เราอยากบอกลูกค้าทุกท่านว่า เงินทอนเราก็มีจำักัดค่ะ


ต่อให้ไม่ใช่ร้านหนังสือก็เถอะ - -;;


ลูกค้าอาจบอกว่า แลกธนาคารสิ....
 
ก็อยากจะบอกว่า โลเคชั่นร้านเราไม่มีธนาคารค่ะ  
มีแต่ตู้ ATM  คงไม่บอกให้เราไปแลกกับตู้ ATM หรอกนะคะ - -; 


หรือ ถ้ามีโอกาสเข้าธนาคาร ก็แลกติดกระเป๋าไปเลยค่ะ ยังไงเงินมันก็ต้องใช้อยู่แล้ว ก็แลกย่อยๆ แล้วแบ่งใช้ไปเถอะค่ะ ถ้าคิดจะพกแต่แบงค์พัน ก็ขอให้ดูความเหมาะสมในการจ่ายด้วยค่ะ

ขอบคุณค่ะ 



เข้ากันดี ?

posted on 18 Feb 2012 09:52 by hobbyburnplace
ตอนนี้ ก็เข้ากันได้กับน้องๆ ในร้านแล้วแหละ~

แต่การทำงาน ที่ต่างบุคคลทำ มันจะให้เหมือนคนเก่า 100 เปอร์เซนต์ มันก็เป็นไปไม่ได้หรอกนะ

ถ้าอยากได้แบบเดิม ต้องไปทำกับคนเดิมน่ะ - -;

เราทำให้ไม่ได้หรอก....


แต่ก็ดีขึ้น คุยเล่นกันบ้าง อะไรงี้   แต่โดยตัวเเราเอง ก็ไม่อยากไปจู้จี้มาก ไม่ใช่ไม่ว่านะ แต่อะไรควรไม่ควร คนทำงานมันต้องรู้ด้วยตัวเองอยู่แล้วล่ะ


โตๆ กันแล้ว คงไม่ต้องบอกอะไรมากมายนักหรอกนะ - -; 

เป็นหัวหน้างานมันไม่ง่าย

posted on 05 Feb 2012 22:50 by hobbyburnplace
ตอนนี้ก็ยังทำงานบริษัทเดิม ตำแหน่งเดิม หน้าที่เหมือนเดิม (เพิ่มมาเรื่องการทำตารางงาน และบริหารงานหน้าร้าน)

ซึ่งไม่เข้าใจว่า  จะให้มาทำ ทำไม ในเมื่อน้องมันรู้มากกว่าทุกอย่าง  จนรู้สึกตัวเองไร้ค่ามาก ไม่อยากไปทำงานแล้ว
 
มันติดตรงที่มีหนี้ ค้ำคอ และเราก็ไม่มีเงินเก็บ จะได้ลาออกได้เลย ไม่ต้องห่วงอะไร
 
 
 
ตอนนี้ ทำหน้าที่ไม่ต่างอะไรกับผู้จัดการร้าน แถมรับความเครียด เรื่องน้องรู้ทุกอย่างมาเพิ่มอีก
 
ถ้าคนเราทำงาน อยู่ในกฏ ในระเบียบ  ที่เหมาะสม คนเป็นหัวหน้าก็ไม่ต้องเตือนกันหรอก
 
นี่อะไร อ่านหนังสือในเคาเตอร์ กินอาหารในเคาเตอร์
 
ปิดประตูใส่เสียงดัง....
 
 
 
จริงๆ เราก็เคยผ่านมาหมดแล้วแหละ แต่ตอนนั้น ยังไม่มีกล้องหน้าร้านนะ...
 
 
เลยรู้สึกเหมือน กรรมตามสนอง....
 
 
 
น้องมันมีความเป็นเจ้าถิ่น มันก็หวงแหนถ้ำมัน ทำให้เรา คอนโทลล์งานยาก 


เริ่มเข้าใจ จิตใจ เจ้านายก่อนๆ ของเรา.....


ณ วันนี้ ไม่ happy กับงานเลย หวังว่า พรุ่งนี้ มันคงจะดีกว่านี้
 
 
หลังจากร้องไห้ไป 1 ยก.....เราก็อดพ่นความรู้สึกลงบล๊อกไม่ได้  ทั้งที่จริงๆแล้ว บล๊อกนี้ กะจะเขียนแต่เรื่องดีๆนะเนี้ย.....